حديث روزهء روز غدير حافظ ابو بكر ، خطيب بغدادى ( م 463 ) از عبد اللّه بن على بن محمّد بن بشران ، از حافظ على بن عمر دارقطنى ، از ابو نصر حبشون خلّال ، از على بن سعيد رملى ، از ضمرة بن ربيعه ، از عبد اللّه بن شوذب ، از مطر ورّاق ، از شهر بن حوشب ، از ابو هريره روايت كرده كه گفت : هركس روز هجدهم ذيحجّه روزه بدارد ، براى او ثواب روزهء شصت ماه نوشته مىشود ، و آن روز غدير خم است هنگامى كه پيغمبر دست على بن ابى طالب را گرفت و فرمود : آيا من ولى مؤمنان نيستم ؟ گفتند : بلى ، يا رسول اللّه هستى . فرمود : من كنت مولاه ، فعلىّ مولاه . پس از آن عمر بن خطاب گفت : خوشا به حال تو اى پسر ابى طالب كه مولاى من و مولاى هرمسلمان گشتى ، آنگاه خداوند آيهء . . الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ . . . « 1 » را نازل فرمود . كسى هم كه روز بيست و هفتم رجب را روزه بدارد براى او ثواب روزهء شصت ماه نوشته مىشود ، و آن اولين روزى است كه جبرئيل عليه السّلام بر محمّد به رسالت نازل شد . « 2 » همو اين خبر را به طريق ديگر از على بن سعيد رملى روايت كرده است و عاصمى نيز در زين الفتى آورده گويد : خبر داد ما را محمّد بن ابى زكريا از ابو اسماعيل بن محمّد فقيه ، از ابو محمّد يحيى بن محمّد علوى حسينى ، از ابراهيم بن محمّد عامى ، از حبشون بن موسى بغدادى ، از على بن سعيد شامى ، از ضمره ، از شوذب ، تا آخر سند و متن مذكور بدون ذكر روزهء رجب . روايت مزبور را ابن مغازلى شافعى در كتابش مناقب على بن ابى طالب از ابو بكر ، احمد بن طاوان آورده كه گفت : خبر داد ما را ابو الحسين احمد بن حسين بن سمّاك از ابو محمّد جعفر بن محمّد بن نصير خلدى ، از على بن سعيد رملى ، تا آخر سند و متن مذكور . همچنين سبط ابن جوزى و خطيب خوارزمى روايت ياد شده را از طريق حافظ بيهقى ، از حافظ حاكم نيشابورى ، ابن البيع ، صاحب المستدرك ، از ابويعلى زبيرى ، از

--> ( 1 ) . مائدة 5 / 3 . ( 2 ) . تاريخ بغداد : 8 / 290 .